શૈલેષ કાલરિયાના બે કાવ્યો
(1) લેંઘો છે કે માણસ ?
કાયમ રંગો બદલે છે, લેંઘો છે કે માણસ ?
લાંબો �ટૂંકો થયા કરે, લેંઘો છે કે માણસ ?
મેલો ઘેલો થાતો તૂટી તૂટી સંધાતો,
નાનો મોટો જોવા મળે, લેંઘો છે કે માણસ ?
ફગ ફગ થાય તેથી શું ધ્વજ કહેવો તેને ?
સૂકો ભીનો થયા કરે, લેંઘો છે કે માણસ ?
જાગરણ અને ઉજાગરા મહી ભેદ સમજવો
વેચાતો વહેંચાતો ફરે, લેંઘો છે કે માણસ ?
કાયમ અંતરમુખી તોય ત્યાંને ત્યાં રહ્યો,
ડરતો ડરતો જીવ્યા કરે, લેંઘો છે કે માણસ ?
(2) ખાલીખમ્મ !
એટલાં ભર્યા કે ખિસ્સા ફાટ્યા, આપણે તો ખાલીખમ્મ !
હમણાં હજું અમે ખુદને દાટ્યા, આપણે તો ખાલીખમ્મ !
ચાળણી લઈને નસીબ ભરવા સાૈ ગયા મૂરખાઓ,
પાંડવો પણ યુધ્ધથી થાક્યા, આપણે તો ખાલીખમ્મ !
ભીષ્મ પણ હણાયા, પૂરી પ્રતિગ્ના કરી હોવાથી શું ?
તીર પ્રેમનાં તેનેય હશે વાગ્યાં, આપણે તો ખાલીખમ્મ !
આટલાં વર્ષોનો પરિચય તારો અને મારો એળે .
પાણીના પુરે તરસ્યા માર્યા, આપણે તો ખાલીખમ્મ !
અમને તો ખુદા લૈ ગ્યા પછી નનામીમાં ભાર કોનો ?
'દોસ્ત' અંતિમ પળે એ લાઝ્યા, આપણે તો ખાલીખમ્મ !
No comments:
Post a Comment