ગઝલ

રંગ  એની  રોશનતાનો એમ છે,
પ્રેમનો પડછાયો જીવન જેમ છે.

હો નજીકી  કો'  આભાસી ભીતરે,
રંગ  ભરતી એ મુસ્કાનો વ્હેમ છે.

આ દિશા,રસ્તા,લક્ષ્યોનાં પોટલાં,
ને ભટકતાં રણમાં ક્યાં કો'ક્ષેમ છે?

ગોઠવું છું ભીનાશી ઝાકળ મહી,
તૃપ્ત થઇને મ્હેકું  એની રહેમ છે.

બંધ મુઠ્ઠી  જેવી  છે હર જિંદગી,
ટાઢ- તડકો જાણે કોઈ પ્રેમ છે.

યાતના, ઇચ્છા,એકલતાં ચોતરફ,
આ મહોરાં ખોટી ફોટો-ફ્રેમ છે.

કોણ પૂછે  છે જીવનની કેફિયત,
શું કહે'જ્ન્નત',હાલત સૌ કેમ છે.

-જ્ન્નત
પિનલ સતાપરા