गझल

વિહગપાંખથી   આ   ખરે  જેમ  પીંછું,
કદી એ   રીતે   હું    ખરું   એમ  ઇચ્છું.

સમી સાંજે  આવ્યાં છે સ્વપ્નો અધૂરાં,
પ્રથમ  લઉં નિહાળી પછી આંખ મીંચું.

ડૂક્યાં   નીર   ને  સૌ  નવાણો  સૂકાયાં,
ઉષર   ભોમકાને    હવે    કેમ   સીંચું ?

ઘણી  વાર   પટકાઉં   છું   ઉર્ધ્વતામાં,
પતન  માત્ર  હોતું   નથી  કાંઇ  નીચું !

કર્યો  લે સ્મૃતિનો શિલાન્યાસ 'આતુર',
ગમે   તેમ   મસ્તક   હવે  રોજ   ટીચું.

                                'આતુર'