ધીરે ધીરે ખરતા રહેવું
બીજું શું ?
ધીરે ધીરે મરતા રહેવું
પલપલ થઈને ખરતા રહેવું
એવું લાગે કે ન લાગે તોયે
ટાણે ફેર નથી પડવાનો, સમજ્યા ?
આશા ફૂગ્ગો ફટ્,મૂંગું મૂંગું ઢગલે પડતા
થડિયું થઈને એકલવાયું સડવા લાગે,
રેલાની જેમ સળવળ વહેતા પગલાં,
લૈ લથડિયાં ખાબોચિયામાં પડવા લાગે;
આંખે તેજી નૂરો ઠંડા રાખ થૈને ઊડે,
અંદર લીલાં પાન લઈ ખદબદતા રહેવું.
બીજું શું ? ધીરે ધીરે મરતા રહેવુું.....
જીવનને ધબકારે આશા વાસ બનીને ઊડે,
પડખે લીલાં ખેતર સીધા ડંખે ફરકી;
ચાહત સરિતા સૂની,ભાવ ઝરણનું થંભવું,
ખાવા ધાય ધડકન રહકી રહકી;
ના તોષ જરા, ના અડગ મનનો કેફ,
ના સ્વપ્ન બનતાં અશ્વો,ના વિસ્તારતા રહેવું.
બીજું શું ? ધીમે ધીમે મરતા રહેવું....
ના પડતા પાસા હાથે, ના ખૂદ બૂલંદી બનતા,
આ મરજીવાનો મારગ ભૂલી તોરે,
હોય અગોચર આડાબીડ બનીને વટકે,
સાવ જ સીધા દરમાં લીટા કરતા સર્પ બનીને દોરે;
સજદારીને કાને ધાકું,ના બદલતાં પીંછાં,
ના નકકી કર્યું પગલું ભરવું કે વાતાવાતા વહેતાં રહેવું.
બીજું શું ? ધીમે ધીમે મરતા રહેવું......
ડૉ. ભાવેશ જેતપરિયા
No comments:
Post a Comment