વહી ગયો ગ્રીષ્મ રુતુ
આવ્યો વસંત
મહોરતી આર્મમંજરી
કલ્પના ને ગગને ઉડતો મનમોર
ભાવભીની ખુશ્બુ ગુલાબી
વાયરાસંગ મદમાતી
હળવેકથી હોઠો પર આવી
સફૂરતા મધુર સૂર
એક કલ્પકતા ની દુનિયામાં
કયારે ખોવાઈ જાઉં છું
ખબર જ નથી મને
આ પ્રકૃતિના ખોળે ખોવાઈ જવાનું સૌભાગ્ય મળવા બાબત મને ખુશી જ છે ખૂબ
રાત્રે આકાશમાં ચંદ્ર અને
તારા ને નિહાળી રહું છું
મનભરીને
વિસ્તરતી કવિતા વિસ્તરતા વિચારોમાં ડૂબકી લગાવીને પાછા ફરવાની મજા કંઈ ઔર જ છે.
દીપાંજલી
દિપાબેન શિંપી
Wednesday, 1 February 2017
અછાંદસ
Labels:
દિપા સીંપી
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment