ગઝલ

સપનાઓનો સુરજ સાંજ પડ્યે આથમી જાય છે
સવાલ જીંદગી નો અહીંયા કયાં કોઈને પુછાય છે

મારુ અને તારૂ કરતો રહ્યો આજનો સ્વાર્થી માનવી
સમય આવ્યે ઈશ્વરને રિશ્વત દેતો જાય છે

સજાવી લીધા નિર્જીવ જેવા સંબંધોને એક છબીમા
મોજે દરીયા કહેતો માનવી અંદરથી દુભાય છે

રામ ભલે કરે વર્ષોના વનવાસ અહીંયા
સોનાની નગરીનો રાવણ થાપ ખાતો દેખાય છે

પૈસા પાછળના પાગલપનને ભેટી રહ્યા સૌ
માનવી જ માનવી ને છેતરતો થઈ જાય છે

અેકબીજા ની લાગણીને ખો આપી રહ્યા સૌ 'અંદાજ'
સવાલ જીંદગી નો અહીંયા કયાં કોઈને પુછાય છે
                            - ભિમાણી ધવલ 'અંદાજ'