સાવ સામે આવી ઊભા હો અને,
શક્ય છે હું ઓળખું ના આપને !
સાંભરણ, સંબંધના ઊંડાણને
તાગતા અડકી જવાતું આભને !
કેટલાં પાછળ લીસોટા પાડવા ?
એની ક્યાં કૈ પણ ખબર છે સાપને !
ખૂલ્લું છે આકાશ પણ મન બંધ છે-
કેમ ફફડવું ? ઊગેલી પાંખને !
પહોંચવું, પામી જવું, તરછોડવું,
એ જ ઘટનાક્રમ મળ્યો તમને-મને !
જે કહું છું એજ પાછું સાંભળું,
સાંભળ્યું જે એ જ કહેવાનું બને !
છાંયે બેસે એની છાયા ઓગળે,
તડકે ચાલે એ ગુમાવે ઝાડને !
-સંજુ વાળા
No comments:
Post a Comment