સળગી ગયા તોયે રાખ માંથી બેઠા થયા,
સપના મારા તૂટી ને પણ કેમ સાજા થયા?
એક શખ્સ ને પામવાની આટલી માથાકૂટ,
વિચારો માં જ મન અને મગજ ના ઝઘડા થયા.
તૂટેલી ઝુંપડી ના કોઈ ખૂણે જલતો દિપક,
અજવાળા એના જ તો મહેલો માં થયા.
ડરતા હશે સૂરજ થી આ તારલા કદાચ,
સૂરજ ના ગયા પછી જ એ દેખાતા થયા.
એક દિ' વિચાર બસ એમ જ આવ્યો હશે,
પ્રેમ માં મરવા તેથી જ તો મરજીવા થયા.
કેટલી અવ્યક્ત લાગણીઓ મરતી હશે રોજ,
કેટલી ઈચ્છાઓ ના અધૂરી ચૂરા થયા.
ગગન હો કે ધરા તડપવું તો બધા ને પડે જ છે,
દૂર ક્ષિતિજ માં આ તડપ ના મને દર્શન થયા.
પ્રેમ માણસ થી જ થાય એવો ક્યાં નિયમ છે જ,
પ્રેમ માં પ્રકૃતિ ના પણ કેટ કેટલા પાગલ થયા.
હશે એની પણ મજબૂરીઓ હશે જ 'ધર્મ',
ખુદા પણ ક્યાં કંઈ કર્યા વગર જ ખુદા થયા?
~ધર્મેન્દ્ર સોલંકી.
૧૧:૪૬, ૨૨/૦૬/૧૭
No comments:
Post a Comment