ગઝલ
ઝરમર નહીં તું , મૂશળધાર વરસી જા ,
ભીંજવી દે ધરા, અનરાધાર વરસી જા.
મેઘતૃષ્ણા કચ્છની, પારખી લે બાપ,
રમતું છોડીને, સચરાચર વરસી જા.
મીઠો આ મુલક , મીઠા એના માનવી,
સીમ-સીમાડે-ખેતરે પારાવાર વરસી જા.
કેડૂણાં નીરખીએ તને, ચાતકની આંખે,
મોતી પકવશું હૈયે, જલધાર વરસી જા.
તું જ જીવન,તું જ સાજન આ માટીનો,
કરી દે તરબોળ, હર વિસ્તાર વરસી જા.
'કાન્ત'ની વાણી,પાણીને ઇરશાદ કહે,
મુલક પલળે -કર ચમત્કાર, વરસી જા.
***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '
No comments:
Post a Comment