ગઝલ

આ ગઝલ કાફિયાની ય ऋणी થઈ,
કોઈ આવ્યું ને સંધ્યા સલૂણી થઈ.

જે  કથા  મેં  શિશુ  સાથે  વર્ણવી -
એ પરી સ્વપ્નમાં પણ પરુણી થઈ.

આટલે દૂર આવી ઊભો કાફલો,
તો,પર્યાપ્ત ઈચ્છા જ ઊણી થઈ.

પાંચિકે પાંચિકે યાદ ઉછળી રહી,
એકઠા થઈ રહ્યા તો તરુણી થઈ.

જાગતા ઊંઘીએ,ઊંઘતા જાગીએ
રાતભર  શબ્દની  સેજ કૂણી રહી.       

એ અલખને એણે એ પ્રકારે લખ્યું,
માત્ર  મારી  ઉદાસી જ  ધૂણી  થઈ

એમ કંતાય છે શ્વાસ ચરખા ઉપર,
કે, કથા  જાણે  પાશેર  પૂણી થઈ.

            ભરત ભટ્ટ