થઈજાય બે-કાંઠે નદી, ‘ને જળ વધે
એવું બને કે વારતા આગળ વધે !
ભીતર કશુંક ઉભરાય આપોઆપ, ‘ને
અધિકારપૂર્વક, પર્વતા આગળ વધે !
સઘળાં હિસાબો થાય સરભર, આમ તો
પણ શક્ય છે, એકાદ આખી પળ વધે !
દીશા દસે-દસ એમ ઉઘડી જાય, કે
સાતેય કોઠે દીવ્યતા ઝળહળ વધે !
કૂંચી ફરે અકબંધ તાળામાં, અને
છેલ્લે પછી, ઉઘડી ગયેલી કળ વધે !
ડો.મહેશ રાવલ
No comments:
Post a Comment