Wednesday, 14 September 2016

ગઝલ

હરરોજ થોડું જીરણ થાતું ભલે ને વસ્તર,
ઈચ્છાને મારી નાખો એનો કહો શું મતલબ !

એને ઉંમરની સાથે શાયદ ન હોય સગપણ,
અમથી જ વાતમાં પણ અટવાઈ જાય સમજણ !

બંનેનો અર્થ એક જ છે તો'ય બાખડે છે,
એકે કહ્યું કે ખાલી,બીજો ધડે છે ભરચક.

ગુમનામ માણસોને વેચી જવાન રાતો,
વળતરમાં મેળવી છે બદનામી સાથ કળતર.

બાજી બગાડવાની કોશિશ કરે છે એ,પણ-
કહી દીધું મે સુરાને કે વ્યર્થ છે આ કરતબ.

હું ઓળખી શક્યો ના સામો મળ્યો છું જ્યારે,
મેં પણ કર્યા છે ખુદમાં લ્યો ફેરફાર ધરખમ.

એથી જ એક પગ પર ઊભો રહ્યો 'જિગર' હું,
વાંધો અચૂક પડશે હું થઈશ જ્યારે પગભર.

-જિગર ફરાદીવાલા

No comments:

Post a Comment