ગઝલ

कदाचित जाय नीकळी दम, मने ना आवडे एवुं.
वटुं नै खुदथी हरदम, मने ना आवडे एवुं.

फेलीवी हाथ दे तारा फूलोनी जेम ऊघडी जइश
बीडावानुं कदी हमदम मने ना आवडे एवुं.

पचावी नहीं शकुं खोराक हुं आवो अती भारे,
मने ना दे तुं तारा सम मने ना आवडे एवुं.

लघुं-गुरुं बनीने हुं गझल समतोल जोखुं छुं
वधारे नहीं, नहीं कै कम मने ना आवडे एवुं.

मने तो आवडे बस एटलुं के तुं ज सर्वोतम.
अधम, मध्यम अने उत्तम मने ना आवडे एवुं.
           --- धर्मेश उनागर