Friday, 25 November 2016

ગઝલ

.
તમે તો દર્દની મારા દવા છો,
નહીં સ્પર્શી શકું એવી હવા છો.

પ્રણયની આ રસમ તો છે પુરાની,
વિચારીને કદમ માંડો ; નવાં છો.

મળ્યો ઉંડા તળે હું શોધવાથી,
નહીં ડરનાર સાચાં મરજીવાં છો.

સમય સાથે વધે ઉંમર ભલેને,
વિચારો એમ કે દિલથી યુવા છો.

તમારા છે ભરોસે નાવ મારી,
તમે હંકારનારા ખારવાં છો.

નશામાં હું ન બ્હેકી જાઉ એથી,
મને રસ્તો તમે દેખાડવાં છે.

"નિરાશા" માં નહીં ડૂંબું હવે તો,
મળેલાં હાથ પકડી તારવાં છે.

      અલગોતર રતન "નિરાશ"

No comments:

Post a Comment