આહ ! કેવું પીડાદાયક છે આ લાગણીઓનું ગણિત ,
અમે કર્યો સરવાળો ,ને એ બાદ કરતા ગયા !!
સ્નેહ પામવા કાજ ભટક્યા ખુબ ભેરુ
પણ અમને તો માત્ર ઝાંઝવાના નીર જ જડતા રહ્યા.
હતું અમને આવશે ક્યારેક બાગમાં વસંત ,
પણ આ શું? આવી પાનખર,ને પર્ણો જ ખરતા રહ્યા.
વિરહ,વ્યથા,વ્યાધી બધું લાગે છે એક જેવું,
તોયે હસતો રાખી ચહેરો, સદા ફરતા રહ્યા .
ભીની પાંપણોએ પાડી હડતાલ અશ્રુના વિરોધમાં,
તોયે બની ‘શબનમ’ , અનરાધાર રડતા રહ્યા….
- Shabnam
No comments:
Post a Comment