એમ ચારેકોર ચર્ચાઈ ગયો,
વાંક ન્હોતો પણ વગોવાઈ ગયો!
જીંદગીભરનો કરેલો વાયદો,
એક સપનું થઈને સચવાઈ ગયો!
આપણો કહેવાતો એ સારો સમય,
ક્યાંક આડે હાથ મૂકાઈ ગયો!
પીઠ પાછળ હાથ જે ફરતો હતો,
એક કપરી પળમાં પરખાઈ ગયો!
એક અવસર જેમ હોવું આપણું;
ધૂમથી ઉજવાયો, વિસરાઈ ગયો!
શ્વાસ નામેરી હવાને સંઘરી,
દેહનો ફુગ્ગો ય ફૂલાઈ ગયો!
જીંદગી! જીવવું તને ભારે પડ્યું!
હું અમસ્તો સાવ અંજાઈ ગયો;
"પાર્થ" આ ભીતર વલોવાતો ડૂમો,
શબ્દના હોવાથી સચવાઈ ગયો!
: હિમલ પંડ્યા "પાર્થ"
૨૪-૦૧-૨૦૧૭
No comments:
Post a Comment