તું મળે, જીદ ફળે,
લોક છો ને બળે;
આ નજર ટળવળે,
તું જુએ, કળ વળે;
હેતની હૂંફથી
પીડ સઘળી ટળે;
આજ સાગર સ્વયં
જઈ નદીને મળે!
સાંજના સ્પર્શથી
સૂર્ય પણ ઓગળે;
જે ગુમાવ્યું અહીં,
એ જ પાછું મળે;
બોખલા સ્મિતમાં
બાળપણ સળવળે;
મૌન સંવાદને
કો'ક તો સાંભળે;
શબ્દના કાગળે
રોજ દીવા બળે;
આંખને ખોલતા
જીંદગી પ્રજ્વળે;
આંખને બીડતા
જીંદગી ઝળહળે.
: હિમલ પંડ્યા
No comments:
Post a Comment