ગઝલ

*પલ | હૃદયનો સીધો અનુવાદ*

સજાવી હોઠ પર મુસ્કાન એ ફોટો પડાવે છે,
લગાવી દાવ પર અરમાન એ જખ્મો મઢાવે છે.

હતાશાઓ-નિરાશાઓ બધુંયે સાચવે દિલમાં,
પછી હળવે રહીને સ્મિતનું મ્હોરું ચડાવે છે.

નથી નમતો કહીને જીવ કેવો રોફ ઝાડે છે !
પછી તો છેવટે એને ય એનો  *હું* નમાવે છે.

કદી એકાંતમાયે નામ તારું બોલતો 'તો ક્યાં ?
હવે ગઝલો લખીને ગામ ને શ્હેરો ગજાવે છે.

હજી *આલાપ* તારો છે અને તારો જ છે *ધારા*,
ઘણી આવે નદી ને મૂળ-સોંતો હચમચાવે છે.

*આલાપ*
(With Sweet Smiling Wish of Happy Morning)