ઊડતા રહો છો શાને તમે આટલા હવામાં?
નહીં વાર લાગે સ્હેજે સાચે ઊડી જવામાં!
કૈં કેટલાં યે થોથાં ઊથલાવતા રહો છો;
ઊણાં જ ઊતર્યા છો બે આંખ વાંચવામાં;
દેખાતું હોય છે એ હોતું નથી હંમેશા;
એથી જ ચૂક થાતી માણસને માપવામાં!
ધીરજથી કામ લઈએ, ગમતું જ સહુને કહીએ;
ગુમાવતા બધુંયે બહુ આકરા થવામાં!
જીવાડી ક્યાં શકે છે? મરવા ય નથી દેતી!
એવું તે શું ભળ્યું છે આ આપણી દવામાં?
લ્યો, તકલીફોની સામે આબાદ હું ટક્યો છું;
ખોટા પડ્યા છે તેઓ ભાવિને ભાખવામાં!
હિંમતથી રાત કાળી આખી અમે વીતાવી!
ક્યાં વાર છે હવે તો ભળભાંખળું થવામાં?!
: હિમલ પંડ્યા
ભળભાંખળું : dawn, વ્હેલી સવાર
No comments:
Post a Comment