લઈ પીડા સૌ કાળી બેઠા,
ઘાવ જુના પંપાળી બેઠા !
જાત જરા સંભાળી બેઠા,
એ અહમને ઓગાળી, બેઠા !
શો અર્થ હવે પસ્તાવાનો ?
આમંત્રણ તો ટાળી બેઠા !
એ તો ગુમાવી બેઠા સઘળું !
શર્ત આ કેવી પાળી બેઠા ?
ચાલી ચાલીને થાક્યા તો
જોઈને આ પાળી , બેઠા !
મળશે પાછાં ક્યારેક તો એ,
ઈચ્છા ગાંઠે વાળી બેઠા !
- હેમંત મદ્રાસી
No comments:
Post a Comment