Friday, 14 July 2017

ગઝલ

કુછ ઇસ તરહ સે આજ અપની બરબાદ જિંદગી સંવર ગઈ
તુમ્હે દેખા એક નજર ઔર તેજ કદમો કી રફતાર ઠહર ગઈ

મેરે મરીઝ એ ઇશ્ક હોને સે જિગરકી સેહત ક્યા બની માનો
જાન્ચ પડતાલ સે સારે કે સારે હકીમોકી જાત મર્જ હો ગઈ

યે સોને કે પિંજર જૈસે રસ્મ રવાજો સી કૈદ કો ક્યા કરું મૈં ?
પંખ કો મિલે સિર્ફ એક મુઠ્ઠી આસમાન તો માનો બાત બન ગઈ

તથાકથિત અપનોકે બીચ મેરે ભીતર એક તડપતી ખામોશી
હર સાંસ જિંદગિકી એક સે બઢકર એક નઈ આહ બન ગઈ

ઉનકે આનેકી "પરમ" આહટ હવાઓમે મહેસુસ કરું પલ પલ
પ્રેમ તેરે એક ઇન્તજારમે આ કે દેખ યે રૂહ કૈસી "પાગલ" હો ગઈ

ગોરધનભાઈ વેગડ (પરમપાગલ)

No comments:

Post a Comment