પાંખો ઉપર મુકેલો વિશ્વાસ વિસ્તરે છે,
અટકળ પ્રમાણે સહુનુ આકાશ વિસ્તરે છે,
રંગરેજ સાથે નિસબત જો હોય માહ્યલાંને,
ભગવો અતિક્રમીને સંન્યાસ વિસ્તરે છે.
ઉતરાણે કાં ન ઢળતો મારી વ્યથાનો સૂરજ?
શ્વાસોની બાણશૈયા ચોપાસ વિસ્તરે છે.
આંખો મિઁચીને ભીતર ચાલું છું બે'ક ડગલા,
ચોર્યાસી લાખ ઠોકરનો ક્યાસ વિસ્તરે છે.
દ્રષટી,દિશા ને ડગલાં ઉપર મદાર છે,-કે
કોની ડગરમાં કેવો અજવાસ વિસ્તરે છે.
હર્ષા દવે.
No comments:
Post a Comment