આટલો તો પ્રબંધ કરવો છે,
આયનાને જ અંધ કરવો છે.
હાથ હેઠા પડે ન એ માટે,
ખૂબ મજબૂત સ્કંધ કરવો છે.
હું તરસ છું હા, કૈંક જન્મોની,
જળની સાથે સંબંધ કરવો છે.
તીરની રાહ જોઉં ક્યાં સુધી,
તારે ક્યારે કબંધ કરવો છે ?
શબ્દના પીપડામાં પૂરી દઈ,
એક વિચાર બંધ કરવો છે.
ભરત ભટ્ટ
No comments:
Post a Comment