તને જોઈને આંખો મારી નમે છે,
એટલે જ તું મને બહુ ગમે છે.
બસ એક ગાળમાં જ થયો ગુસ્સે,
બાકી નવ્વાણુ તો કાનો ય ખમે છે.
પછી ગાયો બહાર જ રખડે ને,
અંદર તો કતલખાના ધમ ધમે છે.
વેદના તો કોઈ બીજાની જ છે,
આ જોડો તો અમથો ચમ ચમે છે.
દુ:ખનો હિમાલય સંઘરીને બેઠો છું,
એમાંથી જ આ ગંગા જમના ઝમે છે.
કર્યો તને કેદ મંદિરની માયામાં,
બહાર રાવણો નિશ્ચિંત ભમે છે.
પ્હો ફાટતા જ ઉડી જાય છે તોય,
રાતભર ફૂલો ઓસની અર્થી ખમે છે.
તને ક્યાં ખબર છે તારા ભાવિ ની,
એથી જ પેટમાં નિરાંતે રમે છે.
ડો. હિતેશ પટેલ 'હિત'
No comments:
Post a Comment