એ વિચારે જિંદગી બળતો રહ્યો.
રાખ બનવા મોતને રળતો રહ્યો.
છે શિલા સમ મારું પણ અસ્તિત્વ આ,
મીણ માફક તોય પીગળતો રહ્યો.
ક્યાંથી મારો સૂર્ય રહે મધ્યાહને;
ક્ષિતિજે સમજણની હું ઢળતો રહ્યો.
આભના એ ચાંદને બસ સ્પર્શવા;
મોજું થઈ દરિયાનો ઉછળતો રહ્યો.
હોંશિયારી આખી દુનિયાની હતી;
એટલે 'સર્જક'ને પણ છળતો રહ્યો.
-સર્જક
No comments:
Post a Comment