ગઝલ

બાળક છે કુખમાં અને ચ્હેરો ઉદાસ છે,
આંખોમાં કેટકેટલાં સ્વપ્નોની લાશ છે.

કેવળ સુખોની કલ્પના જ્યોતિ ધરે નહીં,
હૈયું જલે છે એટલે ઘરમાં ઉજાસ છે.

વરસી શકી ન ચાંદની એના છજા ઉપર,
પૂનમની રાત આંગણે, ભીતર અમાસ છે.

કેવી વિવશ હશે જુઓ, પાવા કશું નથી,
બહાનું કરે છે એટલે, તૂટ્યો ગિલાસ છે.

આશાનો દોર સાંધવા કોશિશ કરી રહી,
જીવન વિશે કદાચ એ બેહદ નિરાશ છે.

‘ચાતક’ કઈ રીતે કહે દર્દોની દાસ્તાન,
જે પણ મળે છે એમને સુખની તલાશ છે.

– દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’