ઘોર અંધારુ થયું, સારું થયું, *
ડૂબતા એ સૂર્ય નો, પૂરો સમય.
એ ઘુવડ જોયા કરે કાળાં સ્મરણ,
દિવસે એ શું કરે? પૂરો સમય.
આવ તું, આ ચાંદનીના માંડવે,
મન સવારે ઝૂરશે, પૂરો સમય.
શબ્દ હોઠે આવતા પણ મૌન થઇ,
છે અધીરા કાન આ, પૂરો સમય.
બાળકો ખીલે ખુલે ચોગાનમાં,
ઘંટ, સોટી, દફ્તરે , પૂરો સમય.
ગોઠવેલા બૉમ્બ જેવી જિંદગી,
થાય ભણકારા સતત, પૂરો સમય.
રાત થોડી વેશ ઝાઝા તખ્ત પર,
આખરી એ દ્રશ્ય છે, પૂરો સમય.
રોજ સંકેલે બધી માયા છતાં,
શું ખબર , ક્યારે થશે પૂરો સમય.
એક સન્નાટો પ્રવેશે આંખમાં,
પાંપણે ડૂમા વહે, પૂરો સમય.
-ભાર્ગવી પંડ્યા
No comments:
Post a Comment