છંદ

[ लालीया ना सोरठा ]

आमतो मीठुं आखवे, (पण) अंतर मां एरू,
भवमां ए भेरू, लेश न करवो लालीया.

वातुं वातुं मां वदे, करशुं तोळांय काम,
(पण) से पडतां संगराम, लाधे न गोत्या लालीया.

जीभे थी मोती जरे, (पण) जंग आंतर घट जेर,
वढो करावे वेर, लखण कपातर लालीया.

आपण भेगो आवतो, धोको धरी धरार,
(पछी) मठो खवारे मार, (एनो) लेश न टेको लालीया.

माथां  मो बोली दीये, मळशुं माटी मां,
(पण) आवी आंटी मां, (तेदी) लाधे न गोत्यो लालीया.

गळांनां गोठीपां करे, भेरू भांगीश भीर,
(पण) जडाय दुख जंजीर, (तेदी) लाधे न गोत्यो लालीया.

- चमन गज्जर 'लालियो