તરહી ગઝલ
બહારથી લાગુ છું ફેલાઈ ગયો.*
મારી ભીતર હું સમેટાઈ ગયો.*
ના હતો કોઈ અહમ મારો મને,
એ કહેતા કે તું બદલાઈ ગયો.
હાથમાં લીધો ખુશીના જામને,
એ જ પળમાં ગ્લાસ તરડાઈ ગયો.
મૌનમાં પડઘાય એવો શબ્દ થઇ,
એક કાગળમાં જ અટવાઈ ગયો.
તણખલાને ઝાડમાં બદલીને ઉભી,
સૂર્યને પણ છાંય સમજાઈ ગયો.
કે અધર પર વાંસળી બાળે મને,
હોઠ મારો જો તું કતરાઈ ગયો.
-શીતલ ગઢવી"શગ
No comments:
Post a Comment