માંડ કરી'તી ખાલી ને ત્યાં આંખ ભરી ગઈ.
આવીને આ નફ્ફટ તારી યાદ તરી ગઈ.
ઈચ્છાની નાવ લઈ જ્યાં તરવા નીકળ્યા'તા,
કિસ્મત મૃગજળ આપીને ત્યાં રેત કરી ગઈ.
પાગલ થઈને બાથ ભરું છું રોજ સમયને,
બારી શોધીને એ ક્ષણ તો ક્યાંક સરી ગઈ.
કરવા માંડો કોઈ જનાઝાની તૈયારી,
એક અધુરી ઇચ્છા પણ લ્યો આજ મરી ગઈ.
રોજ મરીને જીવે છે આ જીવન *સર્જક* ,
જોઈને મૃત્યુની આજે તો જાત ડરી ગઈ.
-: 'ગૌતમ' 'પરમાર' સર્જક
No comments:
Post a Comment