ગઝલ

આ મારા બે હાથને બધેજ લંબાવ્યા કરું છું
ભવ્ય ભીખ એક દોસ્તીની માંગ્યા જ કરું છું

દરિયાના તોફાનથી તો વાકેફ છું હું પુરેપુરો
છતાંયે એમાં જ આ કશ્તીને ઉતાર્યા કરું છું

મહોબ્બતના અંજામથી નથી બેખબર હું યારો  
તોયે જેટલી થાય એટલી વધું કર્યા જ કરું છું 

દિલને કેન્દ્રમાં રાખીને સંકોચાઈ જાઉં ભલે ને
ક્ષિતિજ ની પરવા કર્યાં વગર વિસ્તર્યા કરું છું

આ હર શ્વાસ લેવાય છે મોતને લક્ષમાં રાખીને
નિશાન જિંદગીનું પલપલ એમ વિન્ધ્યા કરું છું

"પરમ" પાછળ ભલેને રોઈ રોઈ ને મરી જાઉં
સ્મિતને સદા"પાગલ" બનીને વહેંચ્યા કરું છ

ગોરધન ભાઈ વેગડ (પરમપાગલ)