ગઝલ

પીડા ભુલી શકાયને,ત્યારે જીવાય છે
મૃતપ્રાય થઇ જવાયને,ત્યારે જીવાય છે

બેબાકળી ક્ષણો  છે પર્યાય જામનો
ચિક્કાર એ પીવાયને,ત્યારે જીવાય છે

જીવનમાં લક્ષ્યવેધ સતત સાધીયે પછી
પલ્લું ય સ્થિર થાયને,ત્યારે જીવાય છે

ભીતર ન ઝેર ઉતરે,ન બ્હાર નીકળે
નીલગ્રીવ થઇ શકાયને,ત્યારે જીવાય છે

સુખનો સૂરજ તપે ને પછી  આંખમાં જરા
વરસાદ આવી જાયને,ત્યારે જીવાય છે

આઠે પ્રહર ખુમારી ચડે દર્દની,- પછી
મીઠું કવન ગવાયને,ત્યારે જીવાય છે

                             હર્ષા દવે