🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀
શું તારું શું મારું, મનવા !
શું મારું શું તારું મનવા ! શું તારું શું મારું ?
હું તારું તું મારું મનવા ! શું તારું શું મારું ?
મલોખાંને ખડકી દીધાં હોડી હાકણ વાયુ,
સાગર છોડી કાંઠે ફરતા પરપોટામાં આયુ.
'હું' પદ ઓઢી બદરાં જેવું વરસે છે એકધારું.
આ તારું આ મારું મનવા ! શું તારું શું મારું ?
બાજ બનીને ઊડી રહેવું નજરિયા ખેતરમાં,
હાડમાંસની ભીંતર બેઠાં ટહૂકાને છેતરમાં.
આખે આખો ખાવા કરતા બટકું બટકું સારું.
આ મારું આ તારું મનવા ! શું તારું શું મારું.....
ક્યા ફૂલને સાથે રાખીશ ક્યા ફૂલને માથે,
ગજરામાંથી દોરો તૂટતા ભળશે રજકણ સાથે.
મ્હોરાં ઝળહળ કરવાં કરતાં મુખડું કરવું પ્યારું.
હું તારું તું મારું મનવા ! શું તારું શું મારું......
કેટ કેટલાં છીંડાં કર્યાં ખલંખૂલાં ફળીએે,
ખોપરિયાળાં પ્રેત ફરશે હવેલીને તળીએ
માણસ ગંધા ! મુકી જવું, લઈ જશે શું તારું ?
હું તારું તું મારું મનવા ! શું તારું શું મારું.....
ડૉ. ભાવેશ જેતપરિયા
🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀
No comments:
Post a Comment