ગઝલ

આ નગર આખું જો કેવું ટપાલી છે
બેગ ભરચક, ચહેરા સાવ ખાલી છે

તરબતર છોકરીની છાતી ચૂમે છે
જો ને વરસાદ પણ કેવો મવાલી છે

ગટગટાવી પ્રતીક્ષા આંખમા એવી
તું જ સાકી, તુ જામ ને તું  પ્યાલી છે

ના ઉતર્યો કદીયે દાવ   સ્પર્શોનો
વડલે છુપાવેલી મેં સાત તાલી છે

ચાર દીવાલથી કૈં ઓછું ઘર બને,
દીકરી છે એથી જાહોજલાલી છે .

શૈલેષ પંડ્યા