ગીત !
તમે એકવાર આવોને શ્યામ,
અહીં ખોવાયું ગોકુળિયું ગામ !
ફૂલને પૂછું હું ; ભમરાને પૂછું,
આંખો ચૂવે ; પાલવથી લૂછું.
હું તો શોધું રે તારા મુકામ !
0તમે.
જમના કાળી;કાળા વનમાળી,
રાસ રમતા દેતા તા તાળી.
કઈ કેડીએ અટક્યા ઘનશ્યામ !
0તમે.
મોરલી સૂની;પનઘટ છે સૂના
તારા વિના ગીતો થયાં જૂના .
હવે નથી રહી મારામાં હામ !
0તમે.
કોઈ હવે અહીં દાણ ન માંગે,
વનરાતેવનમાં ન કોઈ સતાવે
ગોરસ મટુકીના ઘટ્યા દામ !
0તમે.
ઝંખું બિંબ થઈ સુધ બધી ગઈ,
રાધા રાણી બિલકુલ મૂંગી થઈ.
હવે પીવાં પડશે ઝેરના જામ !
0તમે.
ચાંદો સળગ્યો રવિ સળગ્યો છે
તારા વિના, ભવ બગળ્યો છે.
'કાન્ત'ને રહેવું હવે કયે ઠામ !
0તમે.
***
- કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત'
No comments:
Post a Comment