કાવ્ય

એક આવરણ જીવનું .!

એક આવરણ.....
અંદર અંદર મુંજાયા કરતું,
મે જે  પહેરયું પહેરણ, એ કોનું
ગયાં કર્મનુ;

એક જ મુંઝવણ..........
જેના વચ્ચે જીવીયે  જીંદગી,
થાય પળભરમાં છુટી...
થાય ઉંચનીંચ સંબંધોની;

એક સમાધિ.......
ડુબકી મારી અંતરિયાળે,
જાણે આવી પહોંચી,
રણમાં  મૃગજળ જાણે;

એક ઉદાસી...
ઘડિયાલે મૌન ધરી,
સમય સમયને ફેરવે ફેરા,
ફરશું ફરી લાખચોરાસી;

એક વિનંતી મોકાની....
આવે ફરી-ફરીને વીનવે,
આવ્યો હું તારે દ્રાર ફરી,
નયન થયા ફરી ભારે ભારે;

એક નવી દિશા........
કોણ બચાવે આથમતા સૂર્યને!
કોણ બચાવે સવાર પડતા
એ છુપાતા ચંદ્રને;

એક રેહમત....
કોણ ખમે રેહ આ!
કોણ મૂકી ગયું આ છરકો,
કોણ કરી ગયું આ ઘા,

એક આવરણ.....
એક વિસ્તરતી આ મનોદશા,
પલ્લુ....