તા. ૧૨-૧૨-૨૦૧૬
ઘોર અંધારે પડી આમ જ કદી,
જિંદગી ઠેબે ચડી આમ જ કદી.
જે નડ્યા ઉમ્રભર મને મારા હતા,
પારકાને ક્યાં પડી આમ જ કદી.
એમ એ કોડી સમા બસ થઈ ગયા,
બેવફાઈ છે નડી આમ જ કદી.
હાય, રમતા બસ શરારત થઇ ગઇ,
ક્યાં મને છે એ અડી આમ જ કદી.
નાથવા ઈચ્છા સરીખા નાગને,
મેં પછી ફેંકી દડી આમ જ કદી.
"જયલા"
No comments:
Post a Comment