ઇચ્છાઓ સૌ બાળી બેઠા
એમ જીવન અજવાળી બેઠા
પથ્થર જેવા શમણાં જોઇ
આંખોને ઓગાળી બેઠા
શ્વાસ હતા ઉના એવા કે
એનાથી ઘર બાળી બેઠા
અંધારાની સાવ લગોલગ
અમે પલાંઠી વાળી, બેઠા
સાવ ઝીણી ઝરમરમાં પ્યારે
જાત અમેય પલાળી બેઠા
બેન્ચ પડી'તી ખાલી,સૂની
એને જઇ, દઇ તાળી બેઠા
-હર્ષદ સોલંકી
No comments:
Post a Comment