સગપણોમાં હુંફ પામે એ જ જાણે જિંદગી,
દુઃખ હજારો હોય તો પણ એજ માણે જિંદગી.
આભથી ઝાકળનું જે ટીપું પડ્યું તું રાતના!
ફૂલને બસ એ જ આપી ગ્યું અજાણે જિંદગી,
એમની ઝુલ્ફો સરીખો રેશમી એ દોર છે,
ક્યાંક ગૂંચાય ન જાયે ખેંચતાણે જિંદગી.
મોતથી બદતર દશા, યાને વિરહની આ વ્યથા!
એમના વિના અમે જીવ્યા પરાણે જિંદગી.
તૃપ્ત એની ધાર એવી થશે કે.પૂછમાં,
તું ચડાવી જો કવિતાની શરણે જિંદગી.
*તૃપ્તિ ત્રિવેદી 'તૃપ્ત'*
No comments:
Post a Comment