એકાદું ઝાડ વવાય તોય ઘણું.
રડતાં કોઈને ગળે લગાવાય તોય ઘણું.
ક્યાં મારુ સૂરજ થવાનું ગજું!
હવાથી એક દિપક બચાવાય તોય ઘણું.
કોઈ કોઈનો ભાર તો ન ઉંચકે.
થાકેલાને પંથે, ભારો ચડાવાય તોય ઘણું.
ફુલોનાં રસ્તા મારે નથી કરવા.
ભટકેલાંને મારગ બતાવાય તોય ઘણું.
ઈશ્વર થવાનું રહેવા જ દે તું,
માનવી, તારાથી માનવ થવાય તોય ઘણું.
'દેવ' મંદિરે ન જઈ શકે ભલે.
કોઈ ગરીબને ઝૂપડે જવાય તોય ઘણું.
દેવાયત ભમ્મર:-
(પ્રેરણા:- સ્નેહ રશ્મિ)
No comments:
Post a Comment