દૂરથી એની આંખો મને ભાળતી ,
સમજી એવું સમય મારો હું ગાળતી .
હદ ઉપર જાય પાગલપણું એમનું,
આ નથી પ્રેમ; કહી વાતને ટાળતી .
હિમ સમી થાય ના જિંદગી; એટલે-
જ્યોત દીવાની કાયમ હું પંપાળતી .
મેં ના રાખ્યું કદી કોઈ અક્કડપણું,
જોગ માફક સતત જાતને ઢાળતી .
એને બળવા નથી લાકડાની જરૂર ,
ઝાળ રણની સખત જેને હો' બાળતી
મારનાં સોળ એથી ના દેખાય કોઇ ,
ત્યાં મલમ પણ લગાવાનું હું ટાળતી .
*કાજલ કાંજિયા 'ફિઝા'*
No comments:
Post a Comment