Wednesday, 15 April 2020

ગઝલ

હદથી ઝાઝું   ન  દ્હાડ  મારામાં
મૌન થઈ  ગઈ  છે  ત્રાડ મારામાં

  તું  હતી  જ્યારે આ તળેટીમાં
ત્યારથી    છે   પહાડ   મારામાં

कूंપળો  ફૂટી  કદી નથી શકતી
એવું  ઊગ્યું  છે  ઝાડ  મારામાં

આપમેળે   ખૂલે     હવા  સાથે
આ  સ્મરણના  કમાડ  મારામાં

ધોઈ શકશે  સળંગ સપનાઓ ?
મનની    ધોબીપછાડ   મારામાં !

सांढणीओ  ઝૂકે   છે  ઈચ્છાની
જાણે   હો   મારવાડ   મારામાં !

સંતને મન ભજન શબદનું,પણ
સંત  પાડે   છે   ધાડ  મારામાં  !

હું સહજ ને સળંગ જીવું પણ
તું  જ   પાડે  તિરાડ  મારામાં  !

કોણ ચૂવે છે  आंखथी ,કહીને
તું   મૂકે   છે  અષાડ  મારામાં !

         ભરત ભટ્ટ

No comments:

Post a Comment