ગઝલ

એક જણ ગૂમ થઇ રહ્યું છે આપણામાંથી,
હા  સફર  દૂર થઇ  રહી છે  કાફલામાંથી.

ક્યાં જીવાયું કોઈથી નિર્લેપ આ જગતે,
મોહ, માયા, દોડ, મૃગજળ વાસનામાંથી.

જ્યાં અનુભવ શ્રેષ્ઠ શિક્ષકની ગરજ સારે,
ત્યાં મળે છે શીખ એને આગલામાંથી.
                    
આજ શેરી, ગામ, પાદર ને ગલી  સોરાય,
દોટ  મૂકી  છે  યુવાને  ગામડામાંથી.
                     
જીવ ના ચાલ્યો જૂની એ ડાયરી ફેંકતાં,
ક્યાંક જૂનો પ્રેમ રુવે પાછલામાંથી.
                  
બે ઘડી,પળ બેસતા 'એ' પેન્શનર થઇ,ત્યાં
સ્મિત,  ખુશી,  દોસ્ત  મળતાં બાંકડામાંથી.

પગ પછાડે,  લાળ પાડે  માતને જોઈ,
બહાર નીકળવા શિશુ એ પારણામાંથી.

ઊંઘ  આવે  ચેનની  એ  ગોદડી  માંહે,
સ્મૃતિ  હરદમ માતની જે સાડલામાંથી.

          નિશી સિંહ