ગજલ

મન જુદાં  વે'વાર જે છે એ જ છે,
દુન્યવી  એ  સાર જે છે એ જ છે.

ખોતરી  પીડા  હદયનાં  મૂળથી,
વેદનાંનો  ભાર જે  છે  એ જ છે.

આથમેં- ઊગે  ભલે  શ્રદ્ધા ઘણી,
ભાગ્યનો આકાર જે છે  એ જ છે.

બેહિસાબી પ્રીતની અઢળક પ્રથા,
તૂત આ  કરનાર જે  છે એ જ છે.

ભાગતાં  ફરશે  ચહેરા   આસુરી,
આશનાં  વિસ્તાર જે છે એ જ છે.

સૂપડે  ને   સૂપડે  ઉપણી   જફા,
શું કરું ?ઘરબાર જે  છે એ જ છે.

કેમ  ભૂલી  જાય   'જ્ન્નત'  દર્દને,
જિંદગી પર વાર જે  છે એ જ છે.

-જ્ન્નત