अछांदस

ખબર છે મને ,

તુ મારી નજર સમક્ષ હોવા છતાં ,
તુ મારું નામ નથી બોલી શકતો,
તારી ઋજુ આંગળીઓનો સ્પર્શ મને નથી કારાવતો

દટાઈ ગયેલો હોય એવો , આ શિશિર ની હિમ્પ્રાતોમાં એમ ,
હું તને શોધે રાખું છું ને મારું અસ્તિત્વ આ હિમ્પ્રાતોમાં ઠંડુગાર,

નગ્ન વૃક્ષો નો કલાત્મક વૈભવ જેવો,
તારો દેહ કેમ મને કળ્યો કળાતો નથી!

તુ અશરીરી છે !?,
આ બે પહાડો વચ્ચેની ઊંડી ખાઈ, પર્વત માં થી ફુટતું ઝરણું,
પંખીનો કલશોર , મધુકરનું કુસુમ પર મંડરાવું,
તારું જ રૂપ હોઈ શકે ને
તે જ વ્યાપ્ત કર્યો પ્રેમ..કામ સ્વરૂપે ,મોહસ્વરૂપે,પ્રણય સ્વરૂપે

તો કેમ નીલકંઠે ત્રીજું નેત્ર ખોલી કામને બાળ્યો?
શું તને ય કામ પજવે છે ને તુ ય ભીલડી માં મોહ્યો !,

દેહ નો મોહ! ઋણમુક્તેશ્વર તને ય વળગે છે !
ઋણ માંથી મુક્ત કરે તે...!

તુ મને આ દેહનાં ઋણમાં થી મુક્તનાં કરે?,

આપણે બેય અશરીરી... અયોનીજ..

પ્રકૃતિમાં જન્મી રહીએ..મોહ મુક્ત....

અસ્મિતા