ગઝલ
પૂર્વમાં એક મશાલ સળગે છે ;
આખું આકાશ લાલ સળગે છે.
વૃક્ષ નામે તમાલ સળગે છે ;
છાંયડાનું વહાલ સળગે છે.
ઊનાં આંસુ મેં એમ લૂછી લીધાં ;
ફૂલ જેવો રૂમાલ સળગે છે.
મારા હોઠે ચણોઠીના તણખા ;
તારા હોઠે ગુલાબ સળગે છૈ.
શી રીતે હું કે તું મળી શકીએ ?
આપણો અંતરાલ સળગે છે.
સૂર્ય બીડ્યો હતો શું પરબીડિયે ?
તારી ભડભડ ટપાલ સળગે છે !
---------------ભગવતીકુમાર શર્મા
No comments:
Post a Comment