Thursday, 8 December 2016

ગઝલ

चांचमां चण हती थोडुं आकाश साथे हतुं
पंखी  पाछुं  फर्यु  झाडवे  ऊडतुं -ऊडतुं

मारी बाहर बधां अक्षरो,आंकडाओ मूकुं
ऐटले  मारी  भीतर पूरुं  ऐक  मींडुं  थतुं

मित्र,में तो तने पण खुदा  मात्र मानी  लीधो
तो पछी मारुं आ मानवुं क्यां गलत थई जतुं

सोच बदलाय छे के समय ऐ समज पण नथी
कोण आ अवनवुं  स्थापवा  छेकतुं -भूंसतुं
               
मर्मनां स्थानने शोधतुं शोधतुं क्यां गयुं
तीर ऊंडे  ने  ऊंडे  उतरतुं  उतरतुं  हतुं

                      भरत भट्ट

No comments:

Post a Comment