વિશ્વાસની વેદના...
આરઝૂના હાંફતા શ્વાસોમાં રૂંધાઇ ગયા
હકિકતના શહેરમાં સપના ખોવાઈ ગયા
ધીમા પણ મક્કમ પગલે ચાલવાના ઓરતા
હાથ તે ઝાટક્યો ત્યાં હવામાં હોમાઈ ગયા
જાણે એવું તો શું જોયુ મેં તારી આંખમાં
ઓળખાણના બધા મતલબ ભુલાઈ ગયા
માંગણી મેં ક્યાં કરી'તી આખા આભની કે
બારમાસી મેઘના સરનામા બદલાઈ ગયા
કોણ સમજી શકશે હવે વિશ્વાસની વેદના
જ્યાં હાથથી આંગળા જાતે જ કપાઈ ગયા
જંગ છેડી છે 'દીપા'એ જાત સાથે જોશથી
હારશે નહિ, ભલે હથિયાર ધોખો દઇ ગયા
...દીપા સેવક.
No comments:
Post a Comment