Wednesday, 8 February 2017

ગઝલ

એકબીજાથી અલગ હોવાની  લહેજત ના રહે,
હોર્ન અને ટહુકા વચે કોઈ તફાવત ના રહે.

રુવે-રુવે ઊંઘતું નર્તન જગાડું કઈરીતે?
કાચી નિંદરમાંથી ઊઠે તો એ રંગત ના રહે.

જેમણે ડંબેલ જાણી ઊંચકી લીધો પહાડ,
પ્રાર્થના ઉઠાવવાની એની તાકત ના રહે.

કોઈ મોજા પે'રીને ચાલે તો લાગે છે સમુદ્ર,
ને વધુમાં ઓટ-ભરતીની મુસીબત ના રહે.

લાવ, સેલોટેપ મારી દઉં બધી ભીંતો ઉપર,
એ કશું બોલે નહીં તો કોઈ આફત ના રહે.

- કુલદીપ કારિયા

No comments:

Post a Comment