વિષના પ્યાલા સતત પીવાય છે,
કોઇ પૂછે તો કહું, જીવાય છે!
અેટલું કહીને એ છૂટી જાય છે,
જે થવાનું હોય છે, એ થાય છે;
આંખથી વહેતી રહે પીડા બધી,
આપણાંથી ક્યાં કશું સચવાય છે?
રોજ એકાદો ભરમ ભાંગી જતો!
એ નથી હોતું જ, જે દેખાય છે;
એક પત્થર તો ય પીગળતો નથી,
લાખ દોરા-ધાગા-બાધા થાય છે;
વાંક જેવો નીકળે તકદીરનો,
હોઠ ફરિયાદોતણાં સીવાય છે;
લે, તું તારે કચકચાવી વાર કર!
મોત! શાને આટલું મુંઝાય છે?
: હિમલ પંડ્યા
No comments:
Post a Comment